STUDENTEN AAN HET WOORD

‘ACT en beeldend werken is een gouden combinatie’

Studenten Basistraining

“De combinatie van beeldend werken, psychologie en filosofie spreekt mij zeer aan. Voor mij kan het één niet zonder het ander.
Vandaar dat ik niet kies voor een reguliere kunstacademie maar op zoek ben naar een beeldende academie met een holistische benadering.”
Aankomend student

“Jarenlang ben ik op zoek geweest naar een passende opleiding. Vaak vroeg ik mij af: Is dit het wel?
Weet ik zeker dat ik investeer in de juiste opleiding voor mij? Het geld was dan een obstakel om überhaupt te beginnen. Toen ik bij ’t Pad kwam vielen al die argumenten van het ene op het andere moment weg. Ik wist zeker dat ik dit wilde, het geld was ineens geen bezwaar meer. Nu, vier jaar later, is de opleiding bij ’t Pad de beste investering in mijn leven geweest. Het heeft me heel veel gebracht in mijn persoonlijke ontwikkeling, en inmiddels ben ik mijn eigen atelier/praktijk aan het opstarten. Zo kan het gaan in het leven, ik zou het iedereen gunnen!
Annemieke”

“ik vind het zo grappig/fijn en leuk dat je direct van les 1 op een of andere manier getraind en uitgedaagd wordt om flexibel te denken. Vaak gebeurd dit zo subtiel dat ik het in eerste instantie helemaal niet door heb maar achteraf er ineens bewust van word.”
Iris Gort Klein Koekamp www.hemelsblauw.com

“Laatst op mijn werk heb ik met kinderen gewerkt van 5 en 6 jaar. Ze mochten op een groot blad met plakkaatverf gaan verven met de vingers. Voor elk was het een speciale ervaring. De één bleef rondjes draaien met haar vingers op het blad, de ander ging stippels zetten met de vingers om vervolgens zijn handen helemaal in te smeren en handafdrukken te maken. Een meisje met slechts 10% gezichtsvermogen begon voorzichtig en klein en ging steeds meer het hele blad gebruiken. Allen keken erg opgewekt en vrolijk tijdens het vingerverven. Ook het meisje wat nooit zoveel vertelt als ze bij mij is. Ze was betrokken bij wat ze deed en toen ik op het einde vroeg aan de kinderen wat ze voelden en hoe ze het vonden. Zei dit meisje: ‘Dit heb ik nog nooit gedaan. Ik heb nog nooit met mijn vingers mogen verven. Het voelt heel zacht en fijn’……”
Nadine van der Graaf’

Studenten PSW-4

Terugblik op 5 jaar ’t Pad.
Vijf jaar geleden kwam ik in aanraking met een workshop ‘op verhaal komen’. Wat een geweldige ervaring om de kracht van de beeldtaal zelf aan de levende lijve te ervaren. Dit wilde ik zelf ook kunnen. Na een vergelijk van meerdere opleidingen kwam ik uit bij Vrije Academie ’t Pad. Een goede keus kan ik vijf jaar later beamen.
Ik wilde leren schilderen, leren om mijn innerlijke wereld beeldend uit te kunnen drukken. En ik wilde de kracht van het beeldend werken als therapie kunnen inzetten.
Om dat te leren, ontdekte ik al snel, moest ik eerst mezelf weer leren ontdekken. Vooral het leren loslaten van de criticus in mij en naar de roep van mijn innerlijke kind te leren en durven luisteren.
Vrije Academie ’t Pad gaf mij hier volop de gelegenheid voor, liet me in mijn waarde, maar ook prikkelend genoeg om uit mijn comfort zone te komen. Twee intensieve KIB jaren brachten me steeds dichter bij mijn kern. Ik had ze niet graag willen missen.
Het derde jaar heb ik de ruimte genomen om een jaar HBK te volgen, heerlijk, vrij kunnen experimenteren met verschillende materialen, ik heb geleerd om anders te kijken naar mijn werken, meer te durven doen en mij te bevrijden van de oordelen die ik op mezelf had.
De roep in mij om psychosociaal therapeut beeldend te worden werd echter steeds sterker, de vervolgstap naar het 3e jaar PSW was een logisch gevolg. De kracht van de beeldtaal heeft mij in mijn eigen kracht gebracht, dit wilde ik kunnen delen. Het 4e jaar van PSW was de slagroom op het toetje. Het intensiefste jaar, maar het meest waarde-volle jaar voor mij. Hier kwam de kracht van het kunstzinnig beeldend werken in combinatie met ACT bij mij binnen. Ik werd me bewust van mijn ‘drama’, mijn script ‘ik kan het niet’. Ik ontdekte de angst en de woede die er achter lag verborgen. Ik leerde mijn waardes kennen en dat ik leerde dat ik zelf de keuze heb om in mijn ‘drama’ te blijven of te handelen vanuit mijn waarden. Dit alles wist ik heel diep in mijn hart wel, maar door het beeldend werken en ACT te leren leven, met vallen en weer opstaan, heb ik het onder ogen gezien en gevoeld in heel mijn wezen. Ik ben ‘geland’ in mezelf. Mijn leven is er door verrijkt en zinvoller geworden. Mijn relaties met mijn naasten zijn verdiept. Kortom, het voelt als thuiskomen.
Jose Fikken
Psychosociaal therapeut beeldend. 

Jose Fikken

“ACT en het beeldend werken heeft het afgelopen jaar veel bij me losgemaakt. Het belang van leven naar je waarden, je kwaliteiten en valkuilen kennen, de belemmerende gedachtes en hoe daar mee om te gaan. Het leren zien van je ‘eigen drama’ en hoe dat je functioneren beinvloedt.
Het letterlijk zichtbaar maken van die elementen door het inzetten van beeldend werken binnen ACT verwondert me nog elke keer.
Wat mij het meest raakt is de eigen verantwoording die ik en dus ieder ander heeft voor de kwaliteit van zijn eigen leven. De keuze die je daarin hebt en ook kunt, mag en misschien wel moet, maken?! Het boek van Viktor Frankl, De zin van het bestaan, was in dat licht mooi om te lezen.”
Monique van Vugt

Studenten HBK-4

Albert van der Zwart:
“Ik heb geleerd naar kunst te kijken, mijn gevoel en intuïtie de ruimte te geven en vooral vertrouwen op te bouwen dat ik als persoon met standaard gereedschap toch iets unieks kan neerzetten, en dus een waardevolle bijdrage kan leveren. Vanuit die kracht ben ik, al tijdens het eerste lesjaar, met veel plezier schilderles gaan geven.In het afstudeerjaar holistisch beeldend kunstenaar kon ik, door de ruimte die de opleiding heeft en geeft, mijn eigen weg bewandelen en mijn gekke knutsels onderzoeken. Dat waren vaak authentieke werkstukken met vreemde materialen of andere invalshoek waar ik altijd veel plezier aan beleefde. Maar het waren geen schilderijen en ik dacht lang dat het dus geen kunst kon zijn.
Uiteindelijk kreeg ik mijn diploma (zonder schilderij!) met conceptuele kunst: video’s, ruimtelijke werken, fotografie en een performance. Die ruimte bij de opleiding gaf mij vleugels.  De vijf jaren op de opleiding zijn voor mij in één woord samen te vatten: schatgraven. Waarbij ik de schat ben en het graven als de weg zie. Mijn innerlijke reis was belangrijk en ik ben daarmee blijer én rijker in mijzelf thuis gekomen. Albert van der Zwart Albert van der Zwart


Trix Meurs:
“Wat heb ik vijf fantastische opleidingsjaren gehad!
Vol informatie, innerlijke voeding en creatief leren spelen binnen allerlei opdrachten..
Ik voel me rijk en gevuld en wat ik heb geleerd en ontvangen heb ik weer doorgeven.
Hoe mooi zou het zijn, als binnen veel scholings- en opleidingscentra een Padpaadje zou komen
Marjan en docenten, bedankt voor deze geweldige inspirerende opleiding!”


Trix is afgestudeerd als Kunstzinnig docent en Holistisch Beeldend Kunstenaar. In het komend studiejaar stapt ze in in PSW-4. Trix werkt als ervaringsdeskundige bij GGZ artikel Trix Meurs

Studenten PSW-4 geven workshop op bootcamp ACT Academy België

Met wat netwerken kom je soms tot leuke ervaringen…zo kreeg ik contact met de ACT Academy in België en dit resulteerde tot een uitnodiging om een beeldend werk / ACT workshop te geven op de Bootcamp aldaar. Mijn agenda bleek echter behoorlijk vol. Twee afstuderende studenten die met hun neus enthousiast in ACT zitten waren bereid om hier een door ons drieën gezamenlijk ontwikkelde workshop te geven. De Bootcamp cursisten waren van diverse pluimage die gewend zijn aan op cognitieve wijze een hulpvraag te benaderen. Extra leuk om die eens met de vingers in de verf te laten werken. Voor beide partijen bleek het een succes. Volgend jaar weer! Dank aan Annemieke en Monique. ~ Marjan Raven

Verslag door Annemieke en Monique, Psw-4:
Donderdag 23 april vertrekken we in een auto volgeladen met spullen, materialen, werkstukken, flap-over, laptops met PowerPoint presentatie, inspirerende boeken, richting Vremde onder de rook van Antwerpen. We arriveren in herkenbaar landschap met bloeiende fruitbomen, het lijkt Kesteren wel ;-), en maken grapjes over appelbomen die niet moeten proberen een perenboom te zijn. Het Bootcamp wordt gehouden in een bezinningshuis, een plek waar de tijd vijftig jaar stil lijkt te hebben gestaan, heel rustgevend!
We hebben een workshop voorbereid voor therapeuten die waarschijnlijk meer van ACT weten dan wij, maar in elk geval minder over beeldend werken. We laten van alles voorbij komen; het kunstzinnig proces, de beeldelementen, hoofd-hart-handen, verschillende materialen, verschillende manieren van counselen, en dat allemaal gekoppeld aan ACT! Best ambitieus, maar we hebben er vertrouwen in.

Vrijdagochtend arriveren de acht deelnemers, van heel verschillende achtergronden. Twee diëtisten die mensen met eetstoornissen begeleiden, een relatietherapeut, iemand die met vluchtelingen werkt, mensen die in de verslavingszorg werken of met autisme. Een aantal blijkt te denken dat we met metaforen gaan werken, het beeldend werken is echt een verrassing!
We duiken er meteen in, iets vertellen over jezelf aan de hand van twee kunstkaarten, een probleem in beeld brengen, met de handen in de vingerverf, verdiepen met oliepastel, met Oost-Indische inkt in elkaars beeld werken (heftig!), tussendoor steeds twee aan twee counselen en tenslotte al de opgedane ervaringen en inzichten verwerken in een Waarde-wezen. Dat roept hier en daar natuurlijk wat weerstanden op, maar iedereen gaat er echt mee aan de gang. Er ontstaan prachtige werkstukken, er wordt geïnspireerd gewerkt en men is verrast over de krachtige beelden. Het weer is heerlijk en we sluiten af in de tuin, waar de werkstukken afzonderlijk worden geëxposeerd en toegelicht door de deelnemers en waar iedereen elkaar nog een kwaliteit meegeeft. De deelnemers zijn erg enthousiast en geraakt, wij hebben een geweldige en inspirerende dag gehad. Dit smaakt naar meer!

Padlessen werken door in de klas….

“Verleden week had ik met een eerste jaars groep mavo/havo een nabespreking van de tekeningen op de manier zoals dat op ’t Pad ook voorkomt. Het was niet gericht op cijfers (wie heeft de opdracht het beste uitgevoerd), maar op hoe de tekeningen waren gemaakt. (Toon, manier van tekenen, plaatsing op het vel etc.) Er waren 24 leerlingen, een kleine klas weliswaar, en ze waren zeer betrokken, het was muis-stil en de leerlingen bekeken elkaars werk aandachtig en luisterden met belangstelling naar elkaars commentaar.”
Josephien Tros

Pad-methode in de bajes

Plonie werkt ‘in de bajes’. Een reflectie op haar beeldend werk daar.
Ruud zegt dat hij mij wel wil helpen, als cliënt, bij de oefensessies. Ruud is groot, sterk, stoer. Zijn lichaam is van boven tot onder bedekt met tatoeages. Hij vindt iets is goed of fout, zwart of wit. Winnen is zijn motto. Hij legt zichzelf en de omgeving hoge eisen op. Kan geen nee verdragen. Hij is constant alert en zorgt dat hij alles goed kan overzien. Hij gedraagt zich als leider en laat niet met zich spotten. Ruud zit in de gevangenis, voor moord. Op zijn vader. Ruud krijgt opdrachten van mij. Tekenopdrachten. Grote handen houden een kleurpotlood vast. Geconcentreerd, in stilte, werkt hij aan de verschillende beelden. Laat zich verrassen door de opdrachten die hij krijgt. Hij vraagt of het goed is wat hij doet. Legt zijn handen desgevraagd op zijn tekening. Ruud heeft er minder moeite mee om het te doen, dan ik om het aan hem te vragen. Langzaam maar zeker laat hij iets van zijn controle los. We groeien beiden in dit proces. Ik laat hem contact maken met het beeld, met zijn lichaam. Vraag hem te voelen wat er te voelen valt. Ruud ‘voelt’ en beweegt mee. Hij kan benoemen waar de spanning in zijn lijf zit. Hij doet trouw de oefeningen om te gronden, tijdens de sessies, maar ook in zijn cel. En hij merkt dat het hem helpt. Hij daagt zichzelf steeds meer uit, in het beeldend werken en daarbuiten. En dit is belangrijk voor hem. Hij wordt flexibeler in zijn doen en laten, kan situaties meer accepteren, zonder ze naar zijn hand te willen zetten.
Ruud ve rtelt trots dat hij na een heftig incident op de afdeling, een werkzame actie in kon zetten. Hij bleef in contact met zichzelf en zijn omgeving. Een grote winst!
En zo bewegen we flexibel door de hexaflex.
Elke sessie aan de hand van een beeldende opdracht, die we samen dichtbij en op afstand bekijken, draaien, waarover ik vragen stel en waarmee hij contact maakt.
In het beeld leert hij nuanceren, kleur aanbrengen. En hij kan dit vertalen naar zijn dagelijks leven.
Eén keer wordt hij echt boos, op zichzelf. En noemt het beeld wat hij gemaakt heeft een ‘kuttekening’ omdat het hem laat zien dat hij niet perfect is. Confronterend voor hem.
En toch komt hij elke keer terug. Met positieve ervaringen.
Als ik hem na acht sessies vraag of hij in een zin kan benoemen wat de sessie hem hebben opgeleverd, heeft hij daar maar een woord voor nodig: “BALANS!”

Ontdek wat we voor je kunnen betekenen.

newspaper templates - theme rewards